หนาวมาแล้ว.... ที่บ้านอากาศเย็นลงนิดหน่อย!! ดิว ออกจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพ้อไปโน้นแล้ว มีแผนการ"แพ็คกระเป๋ากะรองเท้าคู่ใจพร้อมจะออกเดินทางท้าลมหนาว" ฤดูกาลแห่งเพื่อนฝูงและกินบรรยากาศ
พูดถึงว่าดิวอยู่บ้านออกจะว่างไปหน่อย ไม่หน่อยหรอกว่างมาก...^^
มีเวลาให้ทำอะไรหลายอย่าง แต่ไม่รู้จะทำอะไร ทำได้แค่ คิดถึง เพื่อนเก่า วันเก่า ใครบางคน ที่ไม่รู้จะคิดถึงกันรึป่าว? ไม่อยากรู้ไม่ต้องการได้คำตอบจากสิ่งที่คิดถึง เพราะ เป็นความทรงจำที่แสนจะอบอุ่น ...เค้าว่ากันว่าคนเราควรมีความสุขกับจุดที่ยืน....เยี่ยม มาก มองกลับมาดูตัวดิวเอง เอ๊ะ !นานเท่าไรแล้วที่ดิวมองข้ามความสุขเล็กๆน้อยไป
ลมหนาวตอนเช้า ที่บ้านเราช่างสดชื่น !!! อิสานสุดแสนจะเยี่ยมยอดเมื่อลมหนาวมาถึง ท้องนาสีทองอร่าม กับ ควายไทยหัวใจลูกทุ่ง ทำให้ไม่อยากกลับ เอแบค แต่ไม่ได้ นั่นคืออนาคต ...ภาษาอังกิดกับเจ้าของภาษา ที่เรียนตั้งแต่จำความได้ จนตอนนี้ก็จำอะไรไม่ได้แล้ว ห้าๆๆ
ช่วงที่น่าตื่นเต้น ก็ยังพอมีอยู่บ้าง ลุ้นเกรด...!! ลุ้น กับความรู้สึกดีที่ส่งถึงใครบางคน แต่ไม่ใจว่าเค้ารับรู้รึป่าว? ตื่นเต้นดี มันทำให้หัวใจพองโต ถึงกับแฟ้บลงทันทีเมื่อรู้คำ ตอบ แต่หัวใจพองโตอีกครั้งเมือบรรยากาศของลมหนาตื่นจากภวังค์ความเซง" อย่าเครียดไป หนาวนี้บุณรดา กับ เพื่อน ยังมีบรรยากาศดีๆรอ อยู่"

บุณรดา แมร่ง เพ้อ !!!!!
ปล. ขอบใจเพื่อนฝูง ที่ยัง ค่อยปลอบใจเสมอ เวลาดิวเซง
ขอบคุณ คุณแม่ และคุณพ่อ กับอ้อมกอดสุดแสนจะอบอุ่น
ขอบใจ ใครบางคนที่มีตัวตนให้คิดถึง

ขอบใจคุณที่นั่ง อ่าน อะไรก็ไม่รู้ อ่านแล้วก็เลยรู้ ขอบใจค่ะ